Polskie autorki spotykają się na "Cichej 5" [Recenzja]

"Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy.

Dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszystkie spory.

Jest taki dzień, w którym radość wita wszystkich."

Tak o tym wyjątkowym, grudniowym dniu śpiewały Czerwone Gitary w 1966 roku. Dzisiaj, 48 lat później, z okazji tego dnia przy ulicy Cichej 5 spotykają się najpopularniejsze polskie autorki: Katarzyna Bonda, Małgorzata Kalicińska, Katarzyna Michalak, Krystyna Mirek, Natasza Socha, Małgorzata Warda i Magdalena Witkiewicz. Wydają razem szczególną książkę - zbiór opowiadań świątecznych. Wspólnym mianownikiem są magiczne Święta Bożego Narodzenia oraz "Cicha 5". Kamienica, w której mieszkają wyjątkowi bohaterowie utworów.

Samotny, przed laty porzucony przez żonę mężczyzna, który tradycyjnie już zamierza spędzić święta w podróży. On jeden i dwie pokręcone kobiety. 

Dobry układ - szanowany senator oraz jego piękna, młoda żona. I ten drugi.

Samotny, starszy pan, któremu nie brakuje nic oprócz miłości i rodziny, postanawia odmienić swoje życie.

Rzeźbiarz, pozbawiony możliwości kontaktu ze swoimi dziećmi. W Wigilię do drzwi jego mieszkania puka dawno niewidziany, zmarznięty syn.

Osobliwa babcia, która postanawia nie dać się rakowi, robi karierę na portalach społecznościowych i nosi kolorowe stroje.

Młoda wdowa, której śmierć męża burzy poukładane, szczęśliwe życie. Serce Janka jednak bije dalej dla mężczyzny, który otrzymał od rodziny zmarłego niezwykły dar.

Starsza pani, która przed laty postanowiła zostać Świętym Mikołajem.

Tych niezwykłych ludzi spotkacie przy Cichej 5...

"Cicha 5" to zbiór magicznych, wspaniałych opowiadań świątecznych. Książka doskonale wprowadza nas w ten wyjątkowy, grudniowy czas. Każdy z bohaterów wnosi wiele do życia czytelnika, zmusza nas do głębszej refleksji i przewartościowania naszego życia. Grudzień to najlepszy czas, aby coś zmienić, powiedzieć najbliższym, jacy są dla nas wyjątkowi, podarować niezwykły, bezcenny dar. "Cicha 5" pozwala wyłonić najważniejsze sprawy w ferworze przedświątecznych przygotowań. Autorki przekonują nas, iż to nie lepienie uszek, gotowanie barszczu czy ubieranie choinki są najistotniejszymi elementami grudniowych zabiegów. Polskie pisarki mają dla nas przepiękne, wartościowe utwory, które wyciskają łzy z oczu.

Wyłonienie jednego tylko opowiadania, tego "najlepszego" spośród wszystkich utworów, jest niemożliwe. Każdy czytelnik znajdzie coś dla siebie, bo i bohaterowie są uniwersalni, a ich losy - chociaż w pewnym momencie zbiegają się ze sobą - wyjątkowe i niepowtarzalne. Do mnie szczególnie przemawia opowieść Małgorzaty Wardy. Opowiadanie "Serce" wycisnęło z moich oczu morze łez. Autorka przedstawia swoją bohaterkę w czasie wyjątkowo dla niej trudnym. Za chwilę mają zacząć się Święta Bożego Narodzenia, tymczasem Pola kilka miesięcy wcześniej została wdową i nie radzi sobie ze swoją żałobą. Pogrążając się w bólu, staje się nie najlepszą matką dla swojej córeczki. Czy te święta mają jeszcze szanse być czasem magicznym? Jak zasiąść do wigilijnego stołu, kiedy serce wypełnia pustka i tęsknota za osobą, z którą dzieliło się radość z poprzednich świąt? 

Każda z autorek przekazuje nam coś wyjątkowego, niebanalnego. Dzięki "Cichej 5".. poczułam święta, kiedy pogoda za oknem razi szarością, a w domu nie roznosi się jeszcze zapach choinki i świątecznych potraw. Książka rozbudza tęsknotę za piękną, rodzinną Gwiazdką. I aż chce się coś w swoim życiu zmienić... 

Wesołych Świąt, kochani!

Dziękuję Wydawnictwu Filia za udostępnienie egzemplarza recenzyjnego!

Katarzyna Bonda, Małgorzata Kalicińska, Katarzyna Michalak, Krystyna Mirek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz, "Cicha 5"

Wydawnictwo Filia, 2014

ilość stron: 380

data premiery: 05.11.2014

Katarzyna Michalak "Zacisze Gosi" [Recenzja]

Do lektury najnowszej powieści Katarzyny Michalak ostatecznie przekonała mnie jej okładka. Skojarzyła mi się z delikatnością, lekkością i kruchością, a właśnie na taką powieść miałam ochotę. Słońce padające na twarz młodej dziewczyny przynosi nadzieję na rozjaśnienie mroku... Na opuszczenie zacisza i wyjście do świata.

Tytułowa Gosia straciła wszystko, co mogła tylko stracić. Nienarodzonego synka, rodziców, męża, nogę. Pełna lęków zaszywa się w dawnej willi rodziców, którą opuszcza tylko po to, by ukoić zszargane nerwy w towarzystwie sąsiadki, a jednocześnie przyjaciółki Kamili. Kamila z kolei wydaje się, iż w końcu osiągnęła szczęście. Odnalazła swoje miejsce na ziemi, pokochała z wzajemnością Łukasza i zaznała prawdziwej przyjaźni. Jej poukładane życie burzy pojawienie się mężczyzny, jakiego kiedyś pokochała, a który, ku przerażeniu dziewczyny, okazuje się być jej ojcem. Jednocześnie związek Kamili i Łukasza zostaje wystawiony na ciężką próbę. Przeciwności losu może pokonać tylko wielkie uczucie. Czy świeża jeszcze znajomość przetrzyma to wyzwanie? Na horyzoncie pojawia się również były mąż Gosi, który ma nie do końca czyste zamiary.

Ile może znieść człowiek? Okazuje się, iż naprawdę wiele. Katarzyna Michalak przekonuje, iż w momencie próby wykrzesujemy z siebie siły, których dotąd nie byliśmy nawet świadomi. Nie jest łatwo zniszczyć człowieka, gdyż wola przetrwania jest naszym najsilniejszym instynktem. Autorka swoją uwagę poświęca temu, co dzieje się "po". Wtedy, gdy cios został już zadany. Jak poradzić sobie ze śmiercią dziecka, rodziców, własną niepełnosprawnością czy odejściem męża? To są wydarzenia, których nie jesteśmy w stanie przeskoczyć, przejść po nich gładko do dnia następnego. Człowiek podźwignie się, lecz już nigdy nie będzie taki sam. Katarzyna Michalak w swej najnowszej powieści pisze o ludziach, którzy, co prawda, nie są już tacy sami, ale nadal są w stanie marzyć i to jest ich największe zwycięstwo. A kiedy pewnego dnia miłość nadejdzie, będą na nią gotowi.

"Zacisze Gosi" z pewnością zostanie, o ile już nie zostało, przyjęte bardzo entuzjastycznie przez czytelniczki. Katarzyna Michalak pisze o tym, o czym chcą czytać kobiety i jest to kluczem do jej sukcesu. Chociaż nie uważam jej twórczości za rewelacyjną, a sam styl autorki w moim odczuciu jest zdecydowanie zbyt cukierkowaty, nie sposób nie pochwalić pisarki za jej olbrzymią wrażliwość na potrzeby swoich czytelniczek. "Zacisze Gosi" traktuje o tematach naprawdę trudnych, a mimo tego pozostaje lekturą lekką i przyjemną. Michalak nawet z opowieści o porzuconej przez męża, niepełnosprawnej kobiecie, która straciła dziecko, potrafi uczynić słodkawą historię. Słodkawą, ale lekkostrawną, bo nie można zarzucić autorce, aby przesłodziła tę powieść. 

Jedyne, co mnie naprawdę irytowało podczas lektury to niewyobrażalne skłonności Michalak do komplikowania życia bohaterom. Zauważyłam, iż autorka odczuwa silną potrzebę traumy przy tworzeniu swojej literatury. Punkt wyjścia - kobieta, która w wyniku zamachów w londyńskim metrze straciła nienarodzone dziecko i stała się kaleką - jak najbardziej okej, jeśli weźmiemy pod uwagę, iż historia ma zainteresować i czymś się wyróżniać. Ale kiedy dodamy do tego pozostałe elementy układanki Katarzyny Michalak, mam ochotę krzyczeć. Druga z bohaterek, Kamila, również jest postacią nazbyt tragiczną. Ich przeżyć starczyłoby dla dwudziestu innych kobiet, a motyw kochanka, który okazuje się ojcem - jak dla mnie baaardzo mocno naciągany.

I to by było właściwie tyle, jeśli chodzi o wady. Bo poza tym najnowszej powieści Katarzyny Michalak nie można naprawdę niczego zarzucić. Wciągająca, czyta się ją bardzo szybko. "Zacisze Gosi" uzmysławia nam, jak wiele warte, a jednocześnie kruche, jest nasze życie. Czytelnik błyskawicznie przywiązuje się do bohaterów i ma wrażenie, jakby znał ich przez lata. Przez skłonności autorki do komplikowania im życia, powieść nieco traci ze swej świeżości i realności, ale wciąż pozostaje lekturą inspirującą i interesującą. Przyznam, iż nowa powieść bestsellerowej autorki przypadła mi do gustu.

Dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova za udostępnienie egzemplarza recenzenckiego!

Katarzyna Michalak, "Zacisze Gosi"

Wydawnictwo Znak Literanova, 2014

ilość stron: 304

data premiery: 19.05.2014