Agnieszka Krawczyk "Przyjaciele i rywale" | Recenzja przedpremierowa

Nie jest dla nikogo tajemnicą, że Agnieszka Krawczyk jest moim literackim wzorem i zachwycam się plastycznymi, niezwykle realistycznymi opisami, będącymi najważniejszą zaletą prozy jej autorstwa. "Siostry" to jedna z ciekawszych propozycji obyczajowych tego roku, z niecierpliwością więc czekałam na kontynuację. Dziś jestem już po lekturze i mogę odetchnąć z ulgą. Po kapitalnej pierwszej części przyszła pora na równie udaną kontynuację.

"Przyjaciele i rywale" to drugi tom serii zatytułowanej "Czary Codzienności". Autorka nie mogła chyba nadać bardziej trafnego tytułu temu cyklowi. Ta powieść obfituje w opisy właśnie codziennych, z pozoru zupełnie prostych codzienności i chwil. To z takich momentów składa się nasze życie. Agnieszka Krawczyk odnajduje urok i piękno w zwykłych czynnościach, a potem zaraża optymizmem swoich czytelników. "Przyjaciele i rywale" to powieść magiczna, pełna wdzięku i powabu. Wbrew pozorom autorka nie patrzy na świat przez różowe okulary, a jej książka nie jest mdła i sztampowa. Tutaj, jak w życiu, nie ma jednoznacznych rozwiązań, a bohaterowie są zarówno dobrzy, jak i źli, co sugeruje już sam tytuł.

Kim jest ojciec Tosi? Czy Agata poradzi sobie z wychowaniem siostry, o której istnieniu dotychczas nie miała pojęcia? I jak ułoży się życie prywatne sióstr Niemirskich? Te i inne pytania pozostały bez odpowiedzi. "Siostry" zasiały ziarnko niepewności. Wiele wyjaśni się w "Przyjaciołach i rywalach", jednak nie wszystkie odpowiedzi poznamy już teraz, gdyż zapowiadana jest trzecia część cyklu, "Słoneczna przystań". Czy to dobrze? Doskonale. Jakiś czas temu narzekałam, że na rynku pojawia się zbyt wiele serii obyczajowych. Nie wszystkie opowieści posiadają potencjał, by snuć je przez kilka tomów. Ta jest wyjątkiem. Agnieszka Krawczyk poruszyła tyle wątków i wprowadziła na scenę tyle postaci, że spokojnie może ciągnąć tę historię przez parę kolejnych części, nie zanudzając czytelnika. Autorce udało się zainteresować mnie nie tylko fabułą, ale także sposobem przekazu. Dość wspomnieć o obrazach malowanych słowem i plastyczności, o której pisałam już we wstępie. Każde zdanie jest dopracowane, a autorka w swoje książki wkłada ogrom pracy. Nie idzie na skróty. Czytelnik nie wyczuje tutaj fałszu.

"Przyjaciele i rywale" to drugi, jakże udany tom kapitalnego cyklu powieści obyczajowych, który podbił listy bestsellerów. I niech tam króluje jak najdłużej! Warto mieć te książki w swojej domowej biblioteczce. Mam wrażenie, że kiedyś proza Agnieszki Krawczyk będzie uważana za klasyką. Cóż, w końcu klasa sama w sobie.

Dziękuję Wydawnictwu Filia za udostępnienie egzemplarza recenzyjnego!

Agnieszka Krawczyk "Przyjaciele i rywale"

Wydawnictwo Filia, 2016

data premiery: 28.08.2016

liczba stron: 536

Agnieszka Krawczyk "Siostry" | Recenzja przedpremierowa

Agnieszka Krawczyk skradała moje serce powoli. Zachwycałam się zapierającymi dech w piersiach opisami stworzonymi przez autorkę, podziwiałam jej warsztat, po cichu zazdroszcząc lekkości pióra i swobody wypowiedzi, ale nie potrafiłam odnaleźć się w prezentowanych przez nią fabułach. Aż w końcu... przeczytałam "Siostry" i przepadłam. Cóż to jest za powieść!

Agata Niemirska pracuje w jednej z krakowskich korporacji. Jest inteligentną, utalentowaną młodą kobietą, jednak jej sukcesy łatwo przypisują sobie inni, a Agata nie potrafi tupnąć ze złością nogą, powiedzieć "dość" i zawalczyć o swoje. Brak jej pewności siebie, od dziecka dorastała w poczuciu bycia "tą gorszą" - wychowywała się bez matki, która opuściła ją, kiedy Agata była jeszcze niemowlęciem. Kiedy więc otrzymuje telefon o śmierci mamy, nie waha się ani chwili - postanawia pojechać do Zmysłowa, aby poznać prawdę o swojej przeszłości i dowiedzieć się czegoś o matce. Na miejscu czeka na nią dziewięcioletnia dziewczynka, Tosia, która jest... jej siostrą przyrodnią. Agata postanawia zaopiekować się dzieckiem do czasu, aż odnajdzie ojca Tosi. Nie spodziewa się jednak, że w Zmysłowie znajdzie nie tylko rodzinę, ale również dom...

Agnieszka Krawczyk napisała prawdziwą perełkę. "Siostry" to przepiękna, nieco liryczna opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni i niezwykłej potędze miłości oraz wybaczania. Kapitalna powieść o sile siostrzanej miłości, którą pochłonęłam w dwa wieczory, rozpływając się nad urzekającymi opisami i barwnymi bohaterami stworzonymi przez Agnieszkę Krawczyk. Autorka prezentuje niezwykle dojrzały warsztat pisarski, zachwyca mnie sposób, w jaki posługuje się słowem. Posiada niecodzienny dar pisania sercem - każde słowo trafia do czytelnika, wzbudzając lawinę emocji. Uwielbiam powieści obyczajowe, a "Siostry" są jedną z lepszych książek spośród wszystkich tych, które ostatnio wpadły w moje ręce. To jedna z tych powieści, która otwiera nasze serca i sprawia, że pragniemy stać się lepszymi ludźmi.

Całą sobą pokochałam Zmysłów i przywiązałam się do głównych bohaterek, dlatego już dzisiaj pytam: kiedy następny tom? Agnieszka Krawczyk zakończyła pierwszą część, zasiewając w sercu czytelnika ziarnko niepewności i niepokój o dalsze losy sióstr Niemirskich. Autorka pisze jakby szeptem, jej proza wywołuje we mnie poczucie kobiecości, jest lekka i... subtelna.  Agnieszka Krawczyk nie musi szokować, aby zadowolić czytelnika. Pisanie przychodzi jej w niezwykle naturalny sposób, odniosłam wrażenie, jakby historia nie została napisana, a raczej tylko (albo aż?) opisana. To jedna z tych książek, która otula ciepłem i rozjaśnia każdy, nawet najbardziej szary dzień. Agnieszka Krawczyk skradała moje serce powoli, ale kiedy już to zrobiła - to na amen.

"Siostry" to kapitalna literatura napisana przez kobietę, o kobietach i dla kobiet. Chociaż... myślę, że i wrażliwy mężczyzna znajdzie tutaj coś dla siebie, chociaż powieść zdaje się być zdominowana przez płeć piękną. Jestem oczarowana, najnowsza powieść Agnieszki Krawczyk to cudowna, chwytająca za serce historia. Aż chce się więcej!

Dziękuję Wydawnictwu Filia za udostępnienie egzemplarza recenzyjnego!

Agnieszka Krawczyk "Siostry"

Wydawnictwo Filia, 2016

liczba stron: 512

data premiery: 02.03.2016